kiedyś ją dostałam
od mamy
jak byłam mała
śliczną niebieskooką laleczkę
o złotych loczkach
w sukience w kwiatki
siedziała
wśród innych
lalek
wzgardzona
porzucona
zapomniana
i musiało minąć tyle lat
bym zrozumiała
ile straciłam
nigdy nie bawiąc się lalką
***
ilekroć na nią patrzę
czuję ukłucie żalu
w sercu i w duchu
i choć moje dzieciństwo
już się
kończy
ona wciąż
jest taka sama
i czeka
***
musiała tyle lat
znosić inne
lalki
w pięknych sukienkach
i w żalu
przykrytym
jej niewinnością
nie traciła nadziei
że ją zauważę
że ją odnajdę
i że zrozumiem
ile wspaniałych chwil
straciłam
nigdy nie bawiąc się lalkami
0 komentarze:
Prześlij komentarz