Ktoś kto doceni [2006, I gim, świetlica]

Poezja nie może być ładna
fajna, "ale super"
może być do niczego,
albo taka sobie
lub piękna i wzruszająca
kto tego nie rozumie
nie pozna mnie

W wierszach jest ukryta prawda
W wierszach są odłamki duszy
Zaklęte do czasu, póki papier
nie ulegnie zniszczeniu

Ale nie ma wielu ludzi
Którzy to docenią
Tak jak pragnę...

I myślę, kiedy nastąpi to...
Ta chwila, gdy znajdę kogoś
Kto mnie uspokoi
I zapłacze nad wierszem
Niczym śpiew słowika o poranku


[PS. Sądzę, że ostatni wers trochę mi się nie udał, ale teraz nie wolno mi tego zmieniać, zbyt wiele czasu minęło ;] ]