Aaach, pamiętne czasy gdy czułam się jak piesek na smyczy... ^^. Nie było mi wtedy wesoło... No ale teraz jest już zupełnie inaczej. I chwała czasowi za to, że idzie własnym biegiem ; )
Bardzo brak mi dziś wolności
Lecz nie zdołam ściągnąć
Łańcuchów z obolałych kości
Gdy tylko lekko chcę je pociągnąć
To mnie anioł karci:
„Nie zdejmuj łańcuchów
I zostaw kajdany!
One są miłością Twej kochanej mamy”
Lecz diabeł mi radzi:
„Ściągnij to żelastwo,
To tylko kupa złomu.
Po co tracić czas,
Przez matkę siedzieć w domu!”
Częściej słucham diabła,
Mądrze czort ten mówi!
W szkole chleba nie zjadłam:
„Coś lepszego – prażynki się kupi”
A Monika szła raz
na Nową, do domu
pójdę więc z Moniką
po cichutku, po kryjomu
Mama się o dziwo wcale
Nie złościła,
Trzy razy w Szubinie
Być mi pozwoliła.
Anioł więc tryumfuje:
Widzisz dziecko drogie!
Po co wytwarzać problemy
Liczne i mnogie?
od mamy
jak byłam mała
śliczną niebieskooką laleczkę
o złotych loczkach
w sukience w kwiatki
siedziała
wśród innych
lalek
wzgardzona
porzucona
zapomniana
i musiało minąć tyle lat
bym zrozumiała
ile straciłam
nigdy nie bawiąc się lalką
***
ilekroć na nią patrzę
czuję ukłucie żalu
w sercu i w duchu
i choć moje dzieciństwo
już się
kończy
ona wciąż
jest taka sama
i czeka
***
musiała tyle lat
znosić inne
lalki
w pięknych sukienkach
i w żalu
przykrytym
jej niewinnością
nie traciła nadziei
że ją zauważę
że ją odnajdę
i że zrozumiem
ile wspaniałych chwil
straciłam
nigdy nie bawiąc się lalkami
