Qu'est-ce qu'il compte le plus dans la vie?
Quand je n'avais pas de toi, je pensais que toi.
Maitenant je t'ai trouve, mais les ombres qui t'imitent m'apellent.
Lorsque je leur reponds, je n'entends que de la silence.
Les mirages demeurent. Le desir du bonheur est comme un trou noir.
Il se nourrit de reves realises, enferme par eux, il s'ouvrira ailleurs.
Ils m'apellent, tous ceux pourraient compte pour moi.
Meme ceux sur lesquels je ne pouvais pas compter.
Parfois je ressens sur mes levres les vestiges des baisers fantasmatiques.
Je ressens mes joues en feu, les mains tremblants quand mon ame revient aux places ou je ne reviendrais plus jamais comme j'y etais avant.
Parfois j'ai l'impression que j'ai perdu quelque chose. [...]
Co w życiu liczy się najbardziej?
Kiedy nie miałam Ciebie, myślałam, że Ty.
Teraz Cię znalazłam, ale dawne cienie udające Ciebie wołają do mnie.
Gdy im odpowiadam słyszę tylko echo.
Złudzenia pozostają. Pragnienie szczęścia jest jak czarna dziura.
Karmi się spełnionymi marzeniami, zamknięta przez nie, tworzy się gdzie indziej.
Wołają mnie wszyscy, którzy przed laty mogli się dla mnie liczyć.
A nawet Ci na których liczyć nie mogłam.
Czasem czuję na swych ustach ślady widmowych pocałunków.
Pieką mnie policzki i czuję drżenie rąk gdy mój duch wraca w miejsca, do których już nie wrócę taka jak wtedy.
Czasem mam wrażenie że coś straciłam.
Ale wtedy uświadamiam sobie, że cokolwiek bym nie zrobiła, straciłabym coś. Chciałam gdzieś należeć. Chciałam należeć do kogoś. Teraz czuję na moich rękach więzy i chciałabym się uwolnić z tych, które pętają mnie najmocniej.
Po śladach babiego lata ulatniającego się tuż nad moją głową dotrzeć do zapomnianych marzeń.
Do tych, których mogłam poznać, gdyby wszystko potoczyło się inaczej.
Kiedyś byłam w miejscu gdzie wszystko jest inne i otwierały się przede mną cudowne perspektywy.
Ale nie miałam Ciebie.
Czy ta rzeczywistość jest gorsza?
Zbuduję most choćby z kawałków próchna które znajdę po obu brzegach.
Jeśli chcesz znać cały mój świat, musisz poznać miejsca, w których zostały odłamki mojego serca.
Strasburg.
Brakuje Ciebie
-
Brakuje Ciebie
kiedy leżę sama
w łóżku
Księżyc stara się
ukołysać mnie
do snu
Skóra krzyczy
skóra pragnie
skóra tęskni
- - pewnie że tak
6 lat temu
