Mój wiersz nawołujący do pozostania przy życiu... Moje koleżanki ciągle miały myśli samobójcze oO no comm's.
W życiu widzisz
kwiaty
drzewa
niebo
ziemię
woda i powietrze
obmywają twoje ciało
zdaje się że mieszka tu
radość
Uśmiech jest
kluczem
by wejść do ludzkich
serc
wszystko takie proste
piękne
Lecz tam gdzie rośnie
kwiat
krowa się pojawia
nic nie zostaje
łodyżka uschnięta jedynie
ma miejsce spoczynku
wśród traw
Drzewa tracą liście
w czarne kropki usłane
próchnieją
tracą duszę
Słońce grzeje
gdy nagle widzisz
że świat jest okrutny
powietrze pełne spalin
dusisz się
Masz ochotę się utopić
by położyć kres
swojemu cierpieniu
woda jest zielona
to glony
Wolisz się zakopać
(nie ma sensu topić się
w zielonej otchłani)
wszędzie pełno śmieci
ziemia struta
nie ma już piękna
ktoś pluje
znieważając ziemię
od której tyle rzeczy
bierze początek
I teraz już wiesz
że z prochu powstałeś
więc w proch się
obrócisz
i patrzysz na
niebo
skażone kłębami
czarnego dymu
*************************************
Śmierć przez samobójstwo
to najgorszy wybór, jaki możesz podjąć.
Świat to zło i dobro.
Nie możesz odbierać sobie życia!
Przez to możesz się pozbawić wielu rzeczy
materialnych i niematerialnych. Życie to dar.
Pamiętaj o tym.
Przecież nikt nie jest głupi na tyle,
żeby wyrzucać prezent.
Piękny prezent od Boga.
Nie dostaniesz drugiego życia.
To jest twoje jedyne. Popełniając samobójstwo
stracisz się na wieki, skazując swoją duszę na
wieczne cierpienia.
*************************************
Julka
