Tym, którym sprawiam cierpienie.
Podcinają sobie skrzydła i żyły
wersami przepełnionymi cierpieniem
Chowają kartki do szuflad ale chętnie
pisaliby na nich
Popatrzcie jak cierpię
jam jest milion i cierpię za miliony właśnie
Za progiem tuż ludzie cierpią przez nich
demony wyklute z własnej beznadziei
Brakuje Ciebie
-
Brakuje Ciebie
kiedy leżę sama
w łóżku
Księżyc stara się
ukołysać mnie
do snu
Skóra krzyczy
skóra pragnie
skóra tęskni
- - pewnie że tak
6 lat temu
3 komentarze:
Dość odważne...
Ha, no ba.
Przepraszam, że dopiero teraz, przeglądając starsze posty, obaczyłam Twój komentarz. Bardzo mi się wiersz podoba, myślę, że odzwierciedla to, co czuje osoba pisząca, również brak pewności, czy innym to się spodoba...
Prześlij komentarz